De basis voor deze publicatie is de fotocollectie van de Buku-Bibliotheca Surinamica. De foto’s verbeelden de evolutie van de fotografie in Suriname tot aan haar onafhankelijkheid, vanaf de fotopioniers, de fotostudio’s, de commerciële- en amateurfotografie en tenslotte de journalistieke fotografie. Dankzij deze fotografen werd een deel van de slavernijgeschiedenis van Suriname in beeld gebracht. Hierdoor kan de lezer/kijker zich enigszins een idee vormen van het harde leven van de slaafgemaakte mensen.
Beklijvend zijn de foto’s van gezinnen, individuen, voormalige slavenhuisjes, Javaanse- en Hindoestaanse contractarbeiders en Nederlandse boerenkolonisten. Het schept een beeld van het recent koloniaal verleden van Suriname. Foto’s van straatbeelden tonen het schrille contrast tussen de chique plantagehuizen van hun rijke eigenaren en de povere hutjes van de slaafgemaakte mensen. Er zijn beelden uit 1933 over het verzet tegen het koloniale systeem. Beelden van suikerfabrieken, cacaoplantages en goudwinningen met mensonterende ‘lijfvisitaties’ na de arbeid op de goudvelden.
In deze uitgave zijn ook foto’s opgenomen van Ronald Napoleon Bonaparte. Hij was de kleinzoon van de Napoleons’ broer, en maakte een bijzonder fotoboek over Surinamers naar aanleiding van de koloniale tentoonstelling van 1883 in Amsterdam. Voor deze tentoonstelling werden mensen uit Suriname en Java gehaald om, als in een dierentuin, getoond te worden aan de bezoekers.
In 1963, na de afschaffing van de slavernij, moesten deze slaafgemaakte mensen nog een verplichte tewerkstelling van 10 jaar ondergaan. Gedurende die periode werd er gestart met de transporten van contractarbeiders uit Brits-Indië en Nederlands-Indië. Met de bedoeling deze contractarbeiders in te schakelen op de vele plantages in Suriname.
Dit is een belangrijk boek over de geschiedenis van het gekoloniseerde Suriname. Foto’s zeggen zoveel meer dan woorden …
Ondertitel: "Fotografie in Suriname 1845-1975".