Een fotograaf krijgt de opdracht om in Gaza beelden te schieten. Tijdens zijn verkenning van de deels verwoeste stad houdt hij halt bij het sjofele kraam van Nabil, een boekhandelaar op gevorderde leeftijd. Niet zomaar een boekhandelaar; na kennismaking met een potentiële klant adviseert Nabil wat hij zou moeten lezen.
Geïntegreerd door de boekhandelaar en zijn levensvisie keert de fotograaf als het ware dagelijks naar hem terug voor lange gesprekken onder het genot van vers gezette thee. Via het levensverhaal van de boekhandelaar leer je ook brokken van de Palestijnse geschiedenis kennen. Sinds de bezetting in 1948 gaat het land en zijn bevolking gebukt onder het Israëlische juk. Boekhandelaar Nabil pleegt geen verzetsdaden en blijft ondanks de Israëlische bezetting een klein beetje hoopvol voor de Palestijnse toekomst.
De auteur / fotograaf haalt niet eens zijn fototoestel boven om Nabil in beeld te brengen. Hij schetst de boekhandelaar met woorden en zinnen. Vaak wordt gesteld dat een beeld meer zegt dan duizend woorden. In dit verhaal zeggen de woorden méér dan beelden. Wat een beeld geschetst door deze fotograaf!