Eonen lang was water het enige waarmee de mens zijn of haar dorst kon lessen, tegelijkertijd ook die van dieren. En toen het concept landbouw bedacht werd bleek dat aanvoer van water -ook hemelwater- vaak noodzakelijk was voor een betere en meer kwantitatieve oogst. De geschiedenis van de mens loopt vaak parallel met de aanwezigheid van water of het ontbreken ervan.
De auteur werd geboren in La Mancha, een regio die niet meteen uitpuilt van water. Vanaf kindsbeen geconfronteerd worden met het belang van water -vaak het tekort of ontbreken ervan- liet een onuitwisbare indruk na. Daar werden dan ook de kiemen gelegd voor dit boek, enkele decennia later. Het ontbreken van water leidt tot dorst; bij mens en dier, bij planten, bij de bodem die geacht wordt voedsel te leveren.
De geschiedenis van de dorst -tegelijkertijd ook die van de aan- of afwezigheid van water- fluctueerde met de klimaatveranderingen in de loop der tijden. Bij zware klimaatverstoringen zat er voor mens vaak niet anders op dan weg te trekken uit extreem droge plaatsen en zich te proberen hervestigen in regio's waar er nog wel voldoende water was of toch minstens aangevoerd werd wanneer de hemelsluizen zich openden, soms helaas zelfs te overvloedig.
De huidige klimaatverandering heeft eveneens grote impact op de aan- of afwezigheid van water. Onze voorouders slaagden er telkens weer in zich aan te passen; zij het met vallen en opstaan. Met de huidige kennis en technologie moeten ook de huidige generaties daarin slagen. Maar de eerste les blijft toch altijd: spaarzaam zijn met die onmisbare grondstof die water is!
Ondertitel: "Een geschiedenis van de mensheid op zoek naar water".