In het begin van de 13d eeeuw schreef Snorri Sturluson de Edda in het Oud-IJslands. Dankzij de vertaling (en de toelichting) van Marcel Otten krijgen we een duidelijker inzicht in de mythen van de noordse godenwereld zoals die indertijd verhaald werd.
Eigenlijk zijn er twee Edda's. De "Proza Edda" is vooral een handboek voor dichters; voor de skalden zoals de hofdichters toen genoemd werden. Dit werk is duidelijk van de hand van Snorri Stuluson, een IJslandse politicus die ook geruime aan het Noorse hof verbleef. Daarnaast is er de "Poëtische Edda", waarin de gebeurtenissen in de mythische godenwereld verhaald worden in liederen. Dit werk is van de hand van een anoniem auteur die de rijke orale traditie van IJsland noteerde. Hierbij moet vermeld dat het (Latijnse) schrift pas 2 eeuwen eerder zijn intrede maakte op het eiland en dat men toen pas begon met het neerschrijven van de eigen taal.
De allerbelangrijkste verdienste van deze uitgave is dat de Edda toegankelijk wordt voor een ruim Nederlandstalig publiek. De toelichting die Marcel Otten verschaft is een belangrijk hulpmiddel om een goed begrip te krijgen van de complexe noordse godenwereld; waar zo ongeveer iedereen wel een of andere band heeft met iedereen. Die toelichting is duidelijk en bondig en nodigt uit tot een meer diepgaande kennismaking. Zou Marcel Otten ook die uitdaging willen aangaan?