Wanneer je het aantal succesvolle IJslandse thrillers bekijkt, dan zou je denken er worden er in dat land toch wel veel en ongewone moorden gepleegd. Natuurlijk is er geen direct verband tussen echte moorden en deze die bedacht worden door thrillerauteurs, maar het roept toch ergens bedenkingen op of niet?
In vergelijking met hun collega's in de Benelux of in andere dichtbevolkte gebieden beschikken IJslandse auteurs over ontzettend veel ruimte om hun verhaal te "plaatsen". Bovendien situeert die ruimte zich dan ook nog eens in een prachtig landschap. Ook in dit verhaal trekt de lezer met de politiemensen door dat landschap op zoek naar antwoorden.
Alles begint wanneer het lichaam van een jonge vrouw gevonden wordt boven op het graf van een zeer vooraanstaande IJslandse vrijheidsstrijder, diedan ook nog eens uit dezelfde streek blijkt afkomstig te zijn. Ruimte te over dus om te speculeren over diverse verbanden tussen slachtoffer, motief en de vrijheidsstrijder.
Arnaldur Indridason staat hoog aangeschreven bij IJslandse en andere liefhebbers van thrillerliteratuur, ook bij ondergetekende. Ook hier bedacht de auteur een uitstekende plot, maar ik heb het gevoel dat de kruiden van een degelijk klaargemaakte thriller een beetje ontbreken, met andere woorden de spanning. Of werd ik te veeleisend na voorgaande boeken?