Langsheen de grenzen van Duitland maakt de auteur een tocht van 3.500 kilometer in een periode van 3 maanden. Vaak gaat hij te voet, maar ook liften en reizen met het openbaar vervoer horen tot de mogelijkheden. De start is adembenemend: al zwemmend naar de andere oever van de Rijn. Om te overnachten zoekt hij geen luxe: armoedige tot eenvoudige hotelkamers, bemeubelde slaapflats, … De enige materiële luxe waaraan de auteur toegeeft is een glas dure wijn. Tijd is de andere luxe die hij zich toestaat: tijd om te overschouwen, te peinzen, tijd om het verleden weer dichter te laten komen.
Grenzen zijn sowieso plekken waar er veel beweging was in het verleden; ze bieden vandaag nog inspiratie te over. Aan de grenzen lijken zich ook mensen op te houden die elders in het land geen vaste stek verkiezen, mensen die zich beter voelen in de nabijheid van een grens, ook al vervagen die grenzen geleidelijk. Zulke mensen en hun kleine geschiedenissen zijn natuurlijk bijzonder dankbaar voor iemand die tijd heeft.
Wolfgang Büscher gebruikt zijn tijd ook om plekken te bezoeken en te beschrijven die een bijna mythische klank hebben in het Duitse verleden: Neuschwanstein, Helgoland, de grens met Bohemen, … De lezer wordt langs plekken geleid waar de gemiddelde bezoeker weinig aandacht voor heeft. Als reiziger wil je immers in een land doordringen, niet louter de grenzen ervan verkennen.
Via zijn reflecterende schrijfstijl brengt de auteur ons langs plaatsen en in tijden waar nog maar weinig aandacht voor is. De mensen die er wonen worden evenwel des te boeiender door hem geportretteerd. Ook op die wijze is dit knap geschreven boek een boeiende ontdekkingsreis.
Afmetingen: 13.5 x 21 cm