Wat weten de Vlamingen van het reilen en zeilen in Wallonië? Eigenlijk bitter weinig tenzij ze zelf actief op zoek gaan naar informatie. De beide landsdelen leven grotendeels in hun eigen wereldje. Vreemd toch want het grootste deel van de Vlamingen en Walen leven al sinds de 14e eeuw in dezelfde staatsstructuur. Het Prinsbidom Luik is er enkele eeuwen later bijgekomen. Waarom kunnen ze na zeven eeuwen nog niet beter samenwerken?
De RTB-journalist, Christophe Deborsu, vertelt hoe hij zelf Vlaanderen heeft leren kennen, hoe de Walen naar de Vlamingen kijken en wat ze van hun buren uit het Noorden denken. Hij gaat op zoek naar de verschillen en gelijkenissen. Zo zijn er verschillen in het tutoyeren, de heilige man van 6 december en het aantal kussen bij een begroeting. Zowel in het Noorden als in het Zuiden is er een daling van het kerkbezoek, eten we hetzelfde bij het ontbijt en houden we ons beiden aan het ‘academisch’ kwartiertje. De bouwgrond is 3x goedkoper in Wallonië en er is geen flatscreen verplicht in de bejaardentehuizen. Opvallend is dat slechts 1% van de huwelijken er eentje is tussen een Vlaming en een Waal.
In dit lijvige boek krijg je antwoorden op de volgende vragen: Zijn de Walen echt francofiel? Waarom presteert het Waalse onderwijs slechter dan het Vlaamse? Waarom kan je geen Vlaamse boeken bestellen in Wallonië? Hoe veranderde het Marshallplan Wallonië? Stelt Wallonië toeristisch iets voor? Op deze laatste vraag is het antwoord negatief. Het hinkt inderdaad achterop en er worden te weinig innoverende initiatieven genomen. Daarom stelt de schrijver zijn eigen lijstje op om het allermooiste van Wallonië in zeven dagen en zevenhonderd kilometer te ontdekken. Enkele van zijn favoriete plekjes: het kasteel van Seneffe, de abdij van Villers-la-Ville en de vallei van de Semois.
Dag Vlaanderen bevat heel wat boeiende wetenswaardigheden, vergelijkingen, geschiedenislessen en inzichten in de Waalse gemeenschap.
Hoe Walen écht leven en denken