Uitgeverij Augustus bundelt in dit boek tien verhalen die Lieve Joris schreef in de periode tussen 1982 en 1998. De verhalen gaan - hoe kan het anders - over de favoriete reisbestemmingen van de auteur: Afrika, het Midden-Oosten en Oost-Europa. Met mededogen beschrijft ze de mensen die ze ontmoet en waar ze geregeld enkele tijd bij verblijft. Deze verblijfstoestanden zijn niet altijd even florissant toch weet Lieve Joris er op een optimistische en beklijvende wijze over te schrijven.
In het titelverhaal komt Bina Keita ten tonele. Deze gehandicapte maar toch bijdehante Malinees maakt van alle gelegenheden gebruik om zijn levensstandaard op peil te houden of te verbeteren. Als dank voor haar steun heeft hij zijn eenvoudige telefoondienst “Cabine Telephonique Lieve” genoemd. Een heel ander verhaal is “Het pension van madame Taher”. Ter uitzondering logeert ze in een min of meer riant pension in de Egyptische hoofdstad Cairo. Toch ziet ze ook daar de mogelijkheid om de duistere kantjes van haar medebewoners te ontrafelen en hierover verslag uit te brengen in een spannend verhaal.
Met zijn korte verhalen en handig formaat is dit een uitgelezen boekje om mee op reis te nemen.
Schrijfster Lieve Joris is geboren in het Belgische Neerpelt. Ze is Internationaal bekend als schrijfster van non-fictie boeken over de Arabische wereld, Oost-Europa en Afrika. Dit resulteerde in een aantal prestigieuze boekenprijzen zoals de Cultuurprijs van de Vlaamse gemeenschap, de Henriëtte Roland Holst-prijs en de Franse Prix de l’Astrolabe en Prix Nicolas Bouvier.